^{شعری زیبا در وصف کربلا}

^{شبی ساکت و دلگیر،            خودم بودم و قلبی که ز غم بسته به زنجیر،}

 ^{و نزدیک اذان بود که پیچید به آفاق،                 همه نغمة تکبیر،}      

  ^{نوشتند که هنگام اذان دست به دامان خدا باش،}    

                     ^{و مشغول دعا باش که باز است به درگاه الهی در رحمت،}

 ^{و آن لحظه بود لحظة شیرین اجابت،         شدم غرق عبادت،}

 ^{دو چشمم همه‌ام اشک شد و روی لبانم همه سوگند که یا رب تو رهایم کن از این بند،}

                 ^{و گفتم به خدا بین دعایم که دلتنگ اذان سحر کرب و بلایم.}

^{همان‌جا که دل از سوز فراغش شده بی‌تاب،}                

                      ^{همان‌جا که زده دست به دامان زمین خوشة مهتاب،}

^{همان وادی سوز و عطش و درد،          همان وادی شرمندگی آب،}   

^{همان وادی پاک حرم حضرت ارباب،          همان‌جا که زمینش همه نور است،}

                ^{پر از شور و شعور است،           حماسه است، غرور است،}

 ^{شرمنده‌تر از وادی طور است و فرش حرمش از پر حور است}

 ^{و بر مهدی زهرا همه شب راه عبور است،}

              ^{همان‌جا که حرم خانة دل‌هاست و عشقش همه در آب و گل ماست،}

 ^{زیارتگه زهراست،            عبادتگه موسی است،        دخیل حرمش حضرت عیسی است،}

 ^{چه زیباست، خدا محو تماشاست که یک سو حرم شاه، و یک سو حرم حضرت سقاست.}

^{مکانی که قدم‌رنجه نموده است گل یاس،      تمامش کند از عشق و احساس،}

 ^{به لبهاش بود ذکر ابالفضل،          و دریای دو چشمش همه الماس،}   

 ^{همان کعبة کوچک کف‌العباس،           مکانی که در آن عشق زند موج،}

 ^{همان‌جا که زند پر به هوایش دل من هر دم و هر شب،}

^{همان‌جا که به هر جای زمین هست نشان از قدم محترم حضرت زینب،}

 ^{همان خاک که هم بدر و احد، خندق و احزاب و حنین است}

^{که دل از عالم هستی برباید، خیابان بهشتی که معروف به بین‌الحرمین است}